Het volgende gedicht is geschreven door Norbert Hulleman.
Het origineel met bijbehorende foto kunt u bekijken door te klikken op de link. De foto op de achtergrond is door Norbert Hulleman genomen op 25 mei 1997 in het amazonegebied in Brazilie ongeveer 6.00 uur ’s morgens bij de zonsopgang.
Maandag 2 november 2009,
Dit volgende overkomt mij nadat ik bij pa/ma binnen ben om de krant te halen.
Nadat ik de brief heb gelezen waarin onze familie wordt uitgenodigd om een exemplaar uitgereikt te krijgen van een boek waarin pa staat met allemaal ALS patiënten.
De kreet : ‘Wat ALS…’raakte mij direct.
Ik begin te zweven/licht gevoel in mijn hele lichaam en deze kreten worden mij heel snel door mijn hoofd geslingerd .Ik besluit om ze op te schrijven .Het volgende komt daar uit voort……
Mijn vader heeft A.L.S. ( Amyotrofische Lateraal Sclerose),
Wat ALS….
Wat ALS… na de diagnose op 3 Jan.2006 ….de impact zo groot,
Een paar seconden van zweven….niet werkelijk realiseren….mijn vader gaat dood!
Wat ALS …dat gevoel is heftig en heel emotioneel,
Opgekropte woede…maar meer onwerkelijk dan reëel.
Wat ALS …de tijd na diagnose is meer dan intens beleven,
Die tijd na 3 Jan.2006 ….niet bezig zijn met de dood…..maar juist echt te leven.
Wat ALS …realiseren dat alles maar betrekkelijk is,
Maar de tijd die je dan hebt…..is echt niet mis.
Maar wat ALS …mijn vader zijn ziekte nou niet zou accepteren,
En alles in het leven niet zou waarderen!
Maar wat ALS …mijn vader een hartstilstand zou hebben gekregen….plots in elkaar gezakt…op slag dood,
Dan had ik een hoop niet van mijn vader geweten….en waren de vraagtekens voor mij meer dan groot!
Maar wat ALS …mijn vader nu niet de tijd had gehad om ‘de dingen’ te vertalen die hem overkomen zijn,
Dan was dat voor mij zeker te weten , niet zo fijn!
Mijn vader accepteert zijn ALS en is qua houding meer dan positief,
Ziet overal de goede dingen in en is dus zeker niet negatief.
Mijn vader is nu meer dan open en neemt geen geheimen mee in zijn graf,
Hij werkt op zijn manier zijn leven netjes af.
Wat ALS telt voor mij nu dus niet,
Het is nu….het heden….en niet het verleden!
Mijn vader……het is zo goed,
Jij strijdt op jouw bijzondere manier jouw strijd…..en ik bewonder jouw moed!
Jouw zoon Norbert! Albertus, Franciscus, Odilius, Maria
